تقدیم به اونی که خودش میدونه کیه..........و همین کافیه!

 

نگاهی دائم به دنبال توست ...

فرار میکنی از همه ی آنچه که از آن نگاه می خوانی........

و او فرار می کند از این که تو در قاب نگاهش تصویری از بودن خود ببینی.......

عجب تعقیب و گریزیست این روزگار عاشقان!

نمی خواهی دلت اسیر لبخندی شود...

ولی نمی دانی که

                        پس از چندی حتی اخم هایش مجازاتت می شود..........

نمی خواهی نگاهت در نگاهش گره بخورد...

ولی نمی دانی که

                         پس از طلوعی چشمانش ستاره آسمانت می شود..........

و لحظه ی در آغوش کشیدن ابرها که هیچ گاه هیچ کدامتان از یاد نمی برید...فرا می رسد

و بارانی می شوراند..آن همه تعقیب و گریز و حجاب و پرده را

و بودنتان به یکدیگر گره می خورد ... گره ای جاودانه

و بوسه بر آن دستان الهی

که این چنین در پیچ و خم جاده ی بی رحم زمانه

                                                   رسم عاشقی به طفل کوچک دل آدمی آموخت.

 

 

لينك | نوشته شده در پنجشنبه نوزدهم مهر 1386ساعت 16:59 توسط مائده خانم |